เราเป็นนักสะสมความทรงจำ

เวลาที่เราเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ ที่สวยงาม
เราก็รู้อยู่แก่ใจไม่ใช่หรือว่า อีกไม่กี่วันข้างหน้าเราก็ต้องกลับบ้าน
และเราก็ไม่สามารถหอบหิ้วเอาสิ่งสวยงามทั้งหมดนี้ติดตัวกลับไปด้วยได้
ไม่ว่าจะเป็นดอกไม้สีสวย ภูเขาสูงตระหง่าน ลำธารน้ำใส หรือผู้คนใจดี
แต่ต่อให้รู้อย่างนั้นเราก็ยังอยากใช้เวลาที่มีแค่ไม่กี่วันไปกับสิ่งสวยงามเหล่านั้นอยู่ดี
แม้รู้ว่าสุดท้ายแล้วเราก็ต้องลาจากมันไป

มีใครบ้างที่พอนึกขึ้นได้ว่าสุดท้ายต้องลาจากแล้วก็เก็บกระเป๋ากลับบ้าน
โดยไม่มองภูเขามองน้ำมองฟ้า ไม่สนทนากับผู้คน เพียงเพราะไม่อยากเสียใจในวันสุดท้าย

สิ่งใดบ้าง ใครบ้าง ที่จะอยู่กับเราไปตลอดกาล
มีแต่สิ่งที่ผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไปในชีวิตสั้นๆ ของเรา (รวมถึงของเขาด้วย)
แต่ความสวยงามนั้นอยู่ในความทรงจำ ที่เราจะเก็บงำมันไว้ได้ตราบนานเท่านาน
ในทางตรงกันข้าม ถ้าเราไม่ใช้เวลากับมันในขณะที่ยังอยู่ด้วยกันให้เต็มที่เท่าที่จะทำได้
เมื่อวันสุดท้ายเดินทางมาถึง เราจะมีสิ่งใดเหลือไว้ให้หวนรำลึกจดจำ

การลาจากนั้นน่าเสียใจก็จริงอยู่
แต่การอยู่ด้วยกันโดยไม่ใช้มันให้สวยงามอย่างใจนั้นน่าเสียใจกว่า

สิ่งที่น่าเศร้ากว่าคือการที่เราไม่เศร้าเมื่อเขาจากไป
เพราะนั่นหมายความว่าระหว่างเรากับเขาไม่มีสิ่งที่สวยงามและมีคุณค่าพอต่อความเสียดาย

เรากลับคิดว่าความทรงจำสวยงามก็เพราะว่ามันได้จากเราไปแล้ว
ย้อนกลับไปหาไม่ได้ แต่หวนคิดถึงมันได้เสมอ

ชีวิตที่ไม่มีความทรงจำสวยๆ อาจจะไม่เจ็บปวด
แต่ก็ไม่มีห้วงเวลาแห่งความสุขเก็บไว้ในใจเช่นกัน
เราเลือกสุขเพื่อเจ็บ ดีกว่าไม่เจ็บ ไม่สุข

พี่นิ้วกลม

กลัว demo version - scrubb

Linkin park
Boyd
P.O.P
Pause
Flure
Boy Tri
Bodyslam
Westlife
Paradox
scubb
Friday
Armchair
Porprait
Maroon 5
Groove Riders
ป้าง
SKR
P II Warship

SO MANY

Last fantasy